„Nowotwory nerki i pęcherza moczowego - szanse, nadzieje, postęp”

Czynniki ryzyka:

• Wiek (szczyt zapadalności na raka nerki występuje u osób 50-70 letnich);
• Palenie (rak nerki występuje częściej u palaczy tytoniu, niż u osób niepalących);
• Dieta (istnieją dane wskazujące, że spożycie dużych ilości mięsa, nabiału, tłuszczu oraz białka może odgrywać rolę w rozwoju raka nerki);
• Masa ciała (otyłość może prowadzić do zwiększenia ryzyka rozwoju raka nerki przeszło dwukrotnie);
• Ekspozycja na związki chemiczne (np. arsen, azbest);
• Cukrzyca;
• Przewlekłe choroby nerek;

Objawy choroby:

Najczęściej występujące objawy to: krwiomocz, ból w okolicy lędźwiowej, wyczuwalny guz w jamie brzusznej, brak apetytu i utrata masy ciała, osłabienie, gorączka.

Leczenie raka nerki:

Podstawową metodą leczenia jest zabieg operacyjny, którego celem jest usunięcie guza, zwykle wraz z nerką i zajętymi węzłami chłonnymi (za kryterium wyleczenia uważa się ponad 5-letnie przeżycie, bez obecności przerzutów). Szansa na wyleczenie zależy od stopnia zaawansowania choroby i stanu pacjenta (wielkość guza, naciekanie otoczenia, obecność przerzutów do innych narządów) i wynosi do 80%.

Jednak w bardzo zaawansowanych stanach jest ona dużo niższa. W przypadku chorych z rozpoznaniem zaawansowanego raka nerki, dużym postępem jest stosowanie nowoczesnych leków z grupy terapii celowanych (sorafenib, sunitynib, bewacyzumab z interferonem, temsyrolimus) i od niedawana kolejnej  terapii ewerolimus. Stanowią one nowe podejście w leczeniu nowotworów nerki, hamując namnażanie komórek rakowych (efekt antyproliferacyjny) oraz powodując zmniejszenie unaczynienia guza ( leki antyangiogenne). Terapie celowane swoiście blokują skomplikowane procesy komórkowe na wielu etapach, m.in. neutralizując krążące czynniki proangiogenne ( przeciwciało bewacyzumab), blokując przekazywanie sygnałów z receptorów do czynników pobudzających unaczynienie i wzrost nowotworu ( inhibitory kinaz tyrozynowych, m.in sorafenib i sunitynib) oraz hamując białko mTOR - centralny regulator podziału komórek nowotworowych i wzrostu naczyń krwionośnych, np. ewerolimus.

RAK PĘCHERZA

Rak pęcherza moczowego (TCC) w Polsce jest czwartym pod względem częstości występowania nowotworem złośliwym. Jest to też czwarty (po raku płuc, żołądka i prostaty) co do częstości występowania nowotwór u mężczyzn (5,5% wszystkich nowotworów) i ósmy u kobiet (2,3%).

Czynnik ryzyka:

• Palenie
• Ekspozycja na związki chemiczne (aminy aromatyczne, barwniki anilinowe, kauczuk)
• Wiek (szczyt zapadalności na raka pęcherza  występuje u osób po 60. roku życia)

Objawy choroby:

• Krwiomocz
• Zaburzenia w oddawaniu moczu
• Pieczenie w cewce moczowej podczas oddawania moczu
• Częstomocz
• Chorzy z nowotworami o dużych rozmiarach mogą skarżyć się na objawy ciężkiego podrażnienia podczas opróżniania pęcherza moczowego oraz na ból w okolicy lędźwiowej lub nad spojeniem łonowym, spowodowany niedrożnością ujść moczowodów lub ujścia pęcherza moczowego.

Diagnostyka choroby:

• USG (jamy brzusznej)
• Badanie moczu
• Tomografia komputerowa jamy brzusznej i miednicy
• Przezcewkowe usunięcie guza - TURT

Leczenie raka pęcherza:

Rak pęcherza moczowego jest zawsze nowotworem złośliwym, co oznacza, że może dawać przerzuty, ale na podstawie badania mikroskopowego można do pewnego stopnia przewidzieć, czy jego przebieg będzie agresywny, czy nieco wolniejszy. Od tych wszystkich informacji zależy sposób dalszego leczenia.

W powierzchownym raku pęcherza moczowego leczenie ma zapobiegać nawrotowi nowotworu. W stadium inwazyjnym, (gdy nowotwór wrasta głęboko w ścianę, mięsień pęcherza) podstawową metodą leczenia jest całkowite operacyjne usunięcie pęcherza, czyli tzw. radykalna cystektomia. Po usunięciu pęcherza moczowego, urolog podczas operacji może u pacjenta wytworzyć tzw. zastępczy pęcherz z jelita – wtedy po operacji mocz z nerek przedostaje się do pęcherza jelitowego i podobnie jak przed zabiegiem wydobywa się przez cewkę moczową. Innym sposobem jest wytworzenie tzw. urostomii – wówczas mocz z obu nerek wydobywa się przez wytworzony na skórze brzucha otwór, wokół którego przykleja się szczelne, jednorazowe woreczki, gdzie zbiera się mocz. Część chorych z zaawansowanym nowotworem pęcherza moczowego może wymagać dodatkowo chemioterapii lub naświetlań.

Głównym celem Fundacji Wygrajmy Zdrowie jest przełamanie tabu związanego z przyznawaniem się do zachorowania na nowotwory, szczególnie te zlokalizowane  w obrębie układu moczowo-płciowego. Ogromnym problem w środowisku pacjentów chorych na nowotwory jest brak dobrego programu wsparcia dla nich, a także dla tych, którzy z choroby wychodzą. Stanowi to dodatkową trudność psychologiczną, ale również diagnostyczną i terapeutyczną, zwłaszcza w przypadku mężczyzn. W procesie walki z chorobą kluczową jest potrzeba rozmawiania i pisania o nowotworach, a także dawania świadectwa podejmowania walki z  chorobą.