W pięć lat po przyjęciu Karty Paryskiej1 na Światowym Kongresie Raka sytuacja w zakresie chorób nowotworowych w krajach Europie ŚrodkowoWschodniej nadal jest dramatyczna. W krajach Europy Środkowo Wschodniej całkowite wydatki na ochronę zdrowia wyrażone w procencie PKB są niższe niż w krajach Unii Europejskiej.

  Współczynniki przeżycia i wykrywalności zachorowań są w przypadku każdego rodzaju choroby nowotworowej niższe niż w pozostałych krajach Europy. Niezadowalające środki w zakresie profilaktyki zdrowotnej, w tym doraźne wykonywanie badań przesiewowych oraz opóźnienia w stawianiu wczesnego rozpoznania, stosowaniu innowacyjnego leczenia i zapewnianiu najwyższych standardów opieki, są przyczyną niskiego stopnia opanowania chorób nowotworowych w krajach Europy Środkowo Wschodniej. Świadomość społeczna chorób nowotworowych i ich profilaktyki jest niska, wiedza na temat tych schorzeń i ich zapobiegania – niewielka i fragmentaryczna, prężne kampanie antynikotynowe – nieliczne, a promocja zdrowego stylu życia niewystarczająca.

  Według przewidywań WHO, wskutek starzenia się społeczeństw całej Europy, w tym również krajów Europy Środkowo Wschodniej i nowych państw członkowskich UE, zachorowalność na choroby nowotworowe wkrótce osiągnie rozmiary epidemii. 1 Karta Paryska to dokument wzywający do podjęcia działań na rzecz walki z nowotworami w skali światowej. Jej celem jest wspieranie działalności zmierzającej do poprawy poziomu leczenia i opieki onkologicznej oraz rozwoju badań naukowych nad nowotworami. Każdy z dziesięciu punktów Karty Paryskiej dotyczy poszczególnych elementów profilaktyki chorób nowotworowych, leczenia oraz opieki onkologicznej, realizacji praw pacjenta, badań klinicznych, programów skriningowych oraz poprawy jakości życia pacjentów chorych na nowotwory.

  Dokument  został  podpisany  4  lutego  2000  roku  przez  ponad  100  ekspertów   i organizacji działających na rzecz wali z rakiem. Pełny tekst Karty Paryskiej jest dostępny na stronie internetowej: www.cancerologia.it