Patron

Grzegorz Madej urodził się 7 lutego 1945 roku w Warszawie w rodzinie inteligenckiej. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w męskim liceum im. T. Reytana w Warszawie, w 1963 roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Dyplom lekarza uzyskał w 1969 roku. W tym samym roku rozpoczął dwuletni staż podyplomowy w Radomiu.

Kariera naukowa i zawodowa Grzegorza Madeja związana była nierozerwalnie z Instytutem Onkologii w Warszawie. W okresie od 1971 roku do 1985 roku pracował na stanowisku asystenta, starszego asystenta i adiunkta w Klinice Chemioterapii Centrum Onkologii w Warszawie. Od 1985 roku był Kierownikiem Przychodni Centrum Onkologii, aż do chwili objęcia stanowiska Kierownika Kliniki Nowotworów Układu Moczowego Centrum Onkologii Instytutu w Warszawie w 1994 roku. W 1975 roku uzyskał I stopień specjalizacji z radioterapii, a w 1983 roku został specjalistą II stopnia w zakresie chemioterapii. Stopień doktora nauk medycznych otrzymał w 1976 roku na podstawie rozprawy: Krioterapia jako metoda leczenia chorych na nowotwory skóry i czerwieni warg.

W pracy habilitacyjnej (1986 r.) Skojarzone chemiczne i chirurgiczne radykalne leczenie chorych na nienasieniaki przedstawił nowy sposób skojarzonego leczenia chorych na nowotwory zarodkowe jądra. W 1995 roku uzyskał nominację profesorską. Leczenie nowotworów jądra pozostało głównym tematem zainteresowań Profesora Madeja.

W czasie swojej pracy zawodowej prof. Madej odbywał staże w czołowych ośrodkach europejskich zajmujących się skojarzonym leczeniem nowotworów: Royal Marsden Hospital w Wielkiej Brytanii, Institute Jules Bordet we Francji, Ettore Majorana we Włoszech. Był autorem i współautorem 98 prac naukowych, które zostały opublikowane w fachowych czasopismach krajowych i zagranicznych. Zajmował się także redagowaniem wielokrotnie wznawianego podręcznika: Chemioterapia onkologiczna dorosłych i dzieci. Był prezesem Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej, koordynatorem polskiej grupy EORTC zajmującej się leczeniem nowotworów układu moczowego i płciowego, oraz członkiem Polskiego Towarzystwa Onkologicznego, Polskiego Towarzystwa Urologicznego, Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Europejskiego Towarzystwa Urologicznego, ESMO, ASCO. Od 1997 roku był członkiem Komisji Leków. W uznaniu zasług naukowych i zawodowych w 1987 roku prof. Grzegorz Madej otrzymał Nagrodę Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej.

Poza bieżącą pracą w klinice organizował kursy doskonalące dla specjalistów z różnych dziedzin z zakresu epidemiologii, zapobiegania, rozpoznawania i leczenia nowotworów narządów układu moczowego i płciowego męskiego. Był opiekunem specjalizacji kilkunastu chemioterapeutów, promotorem 6 prac doktorskich, recenzentem wielu prac doktorskich i hablitacyjnych, oraz członkiem komisji egzaminacyjnych. Był wybitnym naukowcem; wniósł znaczny wkład w dziedzinę skojarzonego leczenia chorych na nowotwory jąder, a zarazem doświadczonym klinicystą i doskonałym organizatorem pracy. Był człowiekiem niezmordowanym w pracy. Włożył wiele wysiłku w wyposażenie Kliniki Nowotworów Układu Moczowego, a zwłaszcza w zdobycie nowoczesnego sprzętu niezbędnego do diagnostyki i leczenia chorych. W kontaktach przyjacielskich był wrażliwy na potrzeby innych, życzliwy, powszechnie lubiany i ceniony. Był człowiekiem, który zawsze chciał coś tworzyć, poprawiać. Bardzo dbał o nieustanne szkolenie całego zespołu kliniki. Dzięki osobistym staraniom, wielkiej inwencji i zaangażowaniu, corocznie kilku asystentów kliniki odbywało indywidualne staże naukowe w renomowanych ośrodkach zagranicznych zajmujących się skojarzonym leczeniem (chirurgia, chemioterapia, radioterapia) chorych na nowotwory narządów układu moczowego i płciowego.

tekst: Tomasz Demkow